Okres powojenny
Działania wojenne, a przede wszystkim eksterminacja ludności na niespotykaną nigdy i nigdzie wcześniej skalę (zginęło ponad 6 milionów ludności, z czego połowa była narodowości żydowskiej), a także przesunięcie i zmniejszenie granic terytorium Polski, spowodowały, że pierwszy powojenny spis z roku 1946 wykazał 24 miliony mieszkańców. Pierwsze lata powojenne to okres wędrówek wielkich rzesz ludzi. Ze względu na przesunięcie granic polski na zachód nie do końca możliwe jest jasne rozdzielenie migracji wewnętrznych i zagranicznych. Tu po wojnie na ziemie zachodnie i północne napłynęło około 5 milionów ludności. Od początku lat 50. spada poziom migracji wewnętrznych i zagranicznych w Polsce. W latach tych miejsce zamieszkania zmieniało około 50 osób na 100, natomiast w latach 60. już tylko 30. W ciągu ostatniego półwiecza na emigrację z Polski decydowało się 1,5 mieszkańców na każde 1000 osób, jednak przez ten czasu również wielu ludzi przybyło do kraju. W latach 1989 - 2002 przybyło lub powróciło z zagranicy 85,5 tysięcy osób. Głównymi krajami z których imigrowano lub powracano to Stany Zjednoczone, Niemcy i Ukraina.