Historia
Do chwili kiedy pojawi³y siê pierwsze spis powszechne czyli do XIX wieku, liczbê ludno¶ci szacowano na podstawie wykazów podatkowych, dlatego te¿ dane, uzyskane w tamtych czasach mog± byæ nieprecyzyjne i pozwalaj± tylko na orientacyjne porównanie liczby ludno¶ci do tera¼niejszo¶ci. Szacuje siê ¿e w roku 1000 ludno¶æ ziem polskich liczy³a oko³o 1 milion mieszkañców, a ¶rednia gêsto¶æ zaludnienia wynosi³a oko³o cztery osoby na kilometr kwadratowy. W XVIII wieku przed pierwszym rozbiorem, ziemie polskie zamieszkiwa³o nieco wiêcej mieszkañców, bo ju¿ oko³o 14 milionów ludzi, co dawa³o ¶redni± gêsto¶æ oko³o 19 osób na 1 kilometr kwadratowy. G³ówne czynniki rozwoju ówczesnego pañstwa, takie jak rozwój o¶wiaty, urbanizacji i nap³ywu ludno¶ci z Zachodu, oraz zwiêkszanie terytorium pañstwa by³o równowa¿one w du¿ej mierze licznymi klêskami elementarnymi takimi jak nieurodzaje, zarazy, czy te¿ klêski g³odu. Trwa³ to do XIX wieku, kiedy nasta³a demograficzna rewolucja spowodowana likwidacj± niedo¿ywienia, postêpem w dziedzinie medycyny i higieny. Wed³ug pierwszego w XX wieku spisu powszechnego, ludno¶æ Polski wynosi³a 27 milionów osób.